¨¨ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ........μια παλια υστορια{απο το blog MLP Blo-Spot

MLP Blo-G-Spot

το blog του MLP από το 2009

 ΑΡΧΙΚΗ / HOME MLP&PHOTOSHOOTING MLP&BLOGGING ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ / CONTACT ▼

Saturday, September 28, 2013

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ "ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ" ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ [1968]

Ήταν ένα ανοιξιάτικο μεσημέρι, 27η Μαρτίου του 1968, η Ελλάς βρισκόταν υπό καθεστώς δικτατορίας και το επιβατηγό Α/Π"Αγαμέμνων" βρισκόταν αγκυροβολημένο στην προβλήτα υπ'αριθμόν 3 του κεντρικού λιμένος Πειραιώς για λόγους επισκευής / μετασκευής. Ξαφνικά το πλοίο άρχισε να παίρνει σιγά-σιγά κλίση, την οποία αρχικά δεν αντιλήφθηκαν τα συνεργεία τα οποία δούλευαν εντός του σκάφους. Λίγη ώρα αργότερα, η υπερβολική κλίση λόγω της εισροής υδάτων στο εσωτερικό του θα βύθιζε τοΑ/Π "Αγαμέμνων" εντός του λιμανιού του Πειραιά ευτυχώς δίχως ανθρώπινα θύματα. 

To Α/Π "Αγαμέμνων" την περίοδο εκείνη, μετά την εκποίησή του και την πώλησή του στην εταιρία Cape Shipping Ltd, επισκευαζόταν / μετασκευαζόταν από επιβατηγό πλοίο κρουαζιέρας σε ακτοπλοϊκό. Τα ρυμουλκά του λιμένος Πειραιώς που κλήθηκαν εσπευσμένα για να συνδράμουν και να βοηθήσουν το πλοίο δεν πρόλαβαν να πράξουν και πολλά, με αποτέλεσμα το μισό-βυθισμένο ατμόπλοιο να παραμείνει στο κεντρικό λιμάνι της πόλης του Πειραιώς μέχρι τον Μάιο του 1969, οπότε και ανελκύστηκε.

Όπως είναι φυσικό, το "Αγαμέμνων" παραμένοντας για αρκετούς μήνες ναυαγισμένο σε βάθος 12 μέτρων εντός του κεντρικού λιμένος Πειραιά  αποτέλεσε φωτογραφικό θέμα για αρκετούς επισκέπτες του μεγάλου λιμανιού της χώρας. Στην παρακάτω φωτογραφία εποχής, το μισό-βυθισμένο ατμόπλοιο με φόντο την ακτή Ξαβερίου, το Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο Θηλέων και τις Αποθήκες των Κρατικών Μονοπωλίων (στο άκρο αριστερά της εικόνας).

• Το Α/Π "Αγαμέμνων" 

Η ενδιαφέρουσα ιστορική διαδρομή του Α/Π "Αγαμέμνων" ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Η τότε ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε με την αντίστοιχη ιταλική για την παραλαβή δυο νεότευκτων επιβατηγών πλοίων στα πλαίσια των αποζημιώσεων(επανορθώσεων) του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατ' αυτόν τον τρόπο, παραδόθηκαν με διαφορά ενός μηνός στις αρχές του 1953στο ελληνικό κράτος δυο ατμοκίνητα επιβατηγά πλοία 400 θέσεων (146 Α' Θέσης, 148 Β' Θέσης και 102 Τουριστικής Θέσεως), τοΑ/Π "Αγαμέμνων" και το αδελφό πλοίο Α/Π "Αχιλλεύς". Την ναυπήγηση και των δυο πλοίων είχε αναλάβει η διάσημη εταιρίας κατασκευής Ansaldo S.p.A: το μεν Α/Π "Αχιλλεύς" ναυπηγήθηκε στο ναυπηγείο της Ansaldo στο Livorno της γείτονος χώρας ενώ το Α/Π "Αγαμέμνων" στο αντίστοιχο ναυπηγείο της Genova.

Η καθέλκυση του "Αγαμέμνων" - 22.02.1953 - Riva Trigoso, Genova (IT)

Το Α/Π "Αγαμέμνων", στα παρθενικά του ταξίδια την περίοδο 1953-1954, χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές για τις πολυτελείς κρουαζιέρες της βασιλικής οικογενείας, πολιτικών προσώπων και επισήμων προσκεκλημένων του ελληνικού κράτους, κρουαζιέρες οι οποίες προβλήθηκαν ως ένας τρόπος διαφημιστικής προβολής των ομορφιών της Ελλάδος στο εξωτερικό. 

Ξεχωριστές αναφορές στον Τύπο της Εποχής γίνονταν για τις κρουαζιέρες που διοργάνωνε η βασιλική οικογένεια: 

Έτος 1954 - Καταχώρηση στον Τύπο της Εποχής

Οι τακτικές κρουαζιέρες των δυο πλοίων στη Μεσόγειο Θάλασσα και την Αδριατική ξεκίνησαν μετά την παραχώρηση της εκμετάλλευσή τους στην Ατμοπλοΐα του Μάρκου Νομικού. Τα νεότευκτα πολυτελή κρουαζιερόπλοια ταξίδεψαν στη Βενετία, τοΜπρίντιζι (Brindisi) και το Μπάρι (Bari) της Ιταλίας μέσω της διώρυγας της Κορίνθου, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στηΒηρυτό, στην Κύπρο, στο Port Said και σε πολλά άλλα λιμάνια. Ευθύς αμέσως ακολουθούν μια σειρά φωτογραφιών από την εποχή που το Α/Π "Αγαμέμνων" έφερε τα σήματα του Νομικού:

Έτος 1954 - Διαφημιστική Καταχώρηση στον Τύπο της Εποχής

Α/Π "Αγαμέμνων" - Brindisi (IT)

Α/Π "Αγαμέμνων" - Brindisi (IT)

Α/Π "Αγαμέμνων" - Brindisi (IT)

Α/Π "Αγαμέμνων" - Στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά, στην ακτή Μιαούλη (Photo: Alfred Luft)

Α/Π "Αγαμέμνων" - Στον ισθμό της Κορίνθου

Το 1958, η εταιρία του Νομικού επιστρέφει τα δυο αδελφά πλοία στο ελληνικό κράτος και αυτά παραχωρούνται με νέα σύμβαση εκμετάλλευσης στην ανερχόμενη Olympic Cruises (Ολυμπιακαί Κρουαζιέραι Α.Ε.) του Αριστοτέλη Ωνάση, με κεντρικά γραφεία στην ακτή Μιαούλη 27, στον Πειραιά.

Με τους Ολυμπιακούς κύκλους της εταιρίας του Ωνάση στην τσιμινιέρα, το Α/Π "Αγαμέμνων" συνέχισε τις τακτικές κρουαζιέρες στη Μεσόγειο και την Αδριατική. Μελανό σημείο αυτής της περιόδου, το θαλάσσιο ατύχημα στις 23 Αυγούστου του 1960, έξω από το λιμάνι της Λεμεσού: το Α/Π "Αγαμέμνων" συγκρούεται με ένα γαλλικό δεξαμενόπλοιο και ο τελικός απολογισμός περιλαμβάνει έναν νεκρό επιβάτη και 7 τραυματίες.

Ακολουθούν μια σειρά φωτογραφιών και διαφημιστικών καταχωρήσεων εποχής από την περίοδο που το Α/Π "Αγαμέμνων"βρισκόταν στην ιδιοκτησία των Ολυμπιακών Κρουαζιέρων.

Καταχώρηση στον Τύπο της εποχής - Απρίλιος 1959

Έτος 1960

Το έτος 1963, οι "Ολυμπιακές Κρουαζιέρες" ακυρώνουν τη συμφωνία διαχείρισης και εκμετάλλευσης των πλοίων. Τότε, το ελληνικό κράτος συνάπτει νέα συμφωνία από την εταιρία Dorian Cruises (Δωρικαί Κρουαζιέραι Α.Ε.), της οποίας τα κεντρικά γραφεία βρίσκονταν στο Μέγαρο Λεμού, στην ακτή Μιαούλη 35-39, στον Πειραιά. Οι "Δωρικές Κρουαζιέρες", με σήμα την κεφαλή του αρχαίου Έλληνα πολεμιστή, συνέχισε να δρομολογεί τα Α/Π "Αγαμέμνων" και "Αχιλλεύς" σε κρουαζιέρες εντός και εκτός Ελλάδος, καθ'όλη τη διάρκεια του χρόνου, με ορμητήριο το κεντρικό λιμάνι του Πειραιά. Τον Ιούνιο του 1964, το Α/Π "Αγαμέμνων" αναμείχθηκε σε ένα θαλάσσιο ατύχημα που έλαβε χώρα ενάμισι μίλι από το λιμάνι του Πειραιά όταν προσέκρουσε με το ρυμουλκό "Αρματόρες" του Βερνίκου, στο οποίο μάλιστα επέβαινε ένας φωτογράφος ο οποίος τραβούσε φωτογραφίες για τις μελλοντικές διαφημίσεις του πλοίου! Τελικός απολογισμός του τραγικού δυστυχήματος ήταν ο θάνατος ενός 25χρονου μηχανικού του ρυμουλκού, ο οποίος εγκλωβίστηκε στο μηχανοστάσιο του βυθιζόμενου σκάφους. Οι παρακάτω καταχωρήσεις των "Δωρικών Κρουαζιέρων" είναι από τον Τύπο της εποχής του έτους 1965:

Κρουαζιέρες 7ημερών με το Α/Π "Αχιλλεύς" και το Α/Π "Αγαμέμνων"

Διαφημιστική Καταχώρηση Εποχής - 1965

Κρουαζιέρα 7 ημερών με το Α/Π "Αγαμέμνων" - Τιμαί Από Δρχ. 3.900

Το 1966, τα δυο αδελφά-πλοία διατέθηκαν προς πώληση μετά την πτώχευση των "Δωρικών Κρουαζιέρων" αλλά δε βρέθηκε αγοραστής. Εν τέλει, η ελληνό-αμερικανικών συμφερόντων εταιρία Cape Shipping Ltd αγοράζει το Α/Π "Αγαμέμνων". Λίγους μήνες αργότερα, όπως προείπαμε και στον πρόλογο του μικρού αυτού αφιερώματος, το Α/Π "Αγαμέμνων" βυθίστηκε λόγω λανθασμένων χειρισμών εντός του λιμένα Πειραιώς και ενώ βρισκόταν σε φάση επισκευής / μετασκευής σε ακτοπλοϊκό ώστε να δρομολογηθεί σε κάποια εγχώρια ακτοπλοϊκή γραμμή.

Μετά τη μερική βύθισή του, το Α/Π "Αγαμέμνων" παρέμεινε στο λιμάνι του Πειραιά μέχρι τις 8 Μαΐου του 1969, οπότε και ανελκύστηκε - κατόπιν σχετικού διεθνούς διαγωνισμού του ΟΛΠ - με τη μέθοδο της διοχέτευσης εντός του πλοίου σφαιριδίων διογκούμενης πολυστερίνης με ταυτόχρονη άντληση των υδάτων και στεγανοποίηση των χώρων.

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από την σχετική επιχείρηση ανέλκυσης του πλοίου:

Το Α/Π "Αγαμέμνων" προ της ανέλκυσης - Πηγή: Ναυτικά Χρονικά

Το Α/Π "Αγαμέμνων" κατά τη σταδιακή ανέλκυση - Πηγή: Ναυτικά Χρονικά

Το Α/Π "Αγαμέμνων" μετά το τέλος της επιχείρησης ανέλκυσης - Πηγή: Ναυτικά Χρονικά

Το Α/Π "Αγαμέμνων" μετά την επιτυχή επιχείρηση ανέλκυσης μεταφέρθηκε ρυμουλκούμενο σε αγκυροβόλιο όπου παρέμεινε παροπλισμένο μέχρι το έτος 1974, οπότε πωλήθηκε και πήρε το δρόμο προς το διαλυτήριο. 

• Το Α/Π "Αχιλλεύς" 

Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να αναφερθώ επιγραμματικά και στο αδελφό-πλοίο Α/Π "Αχιλλεύς", το οποίο όπως είναι αντιληπτό από το κείμενο που αφορά το Α/Π "Αγαμέμνων" ακολούθησε κοινή ιστορική διαδρομή μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και την εκμετάλλευσή τους από τις "Δωρικές Κρουαζιέρες".

Το Α/Π "Αχιλλεύς" με τα σήματα των Ολυμπιακών Κρουαζιέρων του Ωνάση

Το 1969, το Α/Π "Αχιλλεύς" αγοράστηκε από την εταιρία των αφών Καβουνίδη και μετασκευάστηκε ριζικά στη Genova της Ιταλίας. Μετά την ολική του ανακαίνιση, το πλοίο "Orion" (Ωρίων) και δρομολογήθηκε εκ νέου σε κρουαζιέρες στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο (Αίγυπτος, Ισραήλ κλπ).

Το Α/Π "Αχιλλεύς" ως "Ωρίων" στο λιμάνι του Πειραιά

Μετά την πτώχευση της εταιρίας των αφων Καβουνίδη (1987), το πλοίο περιήλθε στην ιδιοκτησία της ΕΤΒΑ και παρέμεινε παροπλισμένο για πολλά χρόνια στην Ελευσίνα. Μετά από αρκετά χρόνια απραξίας και αρκετές αποτυχημένες απόπειρες πώλησης, το πλοίο αγοράστηκε το 1995 από τον Α. Θωμά, ο οποίος το μετασκεύασε μετατρέποντάς το σε πλωτό εστιατόριο - πλοίο μικρών ημερησίων κρουαζιέρων υπό την ονομασία "Thomas II" (Θωμάς ΙΙ). Το "Thomas II" εκκινούσε για κάποια χρόνια από τη Μαρίνα στοΤροκαντερό του Παλαιού Φαλήρου για μια μικρή βόλτα στον Σαρωνικό. Τελευταίος Έλληνας ιδιοκτήτης του εν λόγω πλοίου υπήρξε ο Ποταμιάνος (Royal Olympic Cruises), ο οποίος το 1997 μετονόμασε σε "Ολύμπια Ι" προσδοκώντας να το δρομολογήσει δίχως επιτυχία σε ημερήσιες κρουαζιέρες. Το 2005, το πάλαι ποτέ Α/Π "Αχιλλεύς" πωλήθηκε σε ινδικών συμφερόντων ναυτιλιακή εταιρία ως scrap με το όνομα "Sun", όμως μια πυρκαγιά εν πλω λίγο πριν το Σουέζ το 2006, το οδήγησε κατευθείαν στο διαλυτήριο της παραθαλάσσιας τουρκικής πόλης Aliaga. 

MIA ΦΟΡΑ ΚΙΑ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ

Που να πηγε αυτη η Ελλαδα των μεγαλων βιομηχανων, εμπορων ,συνθετων η λογιοι, λογοτεχνες των Εφοπλιστον, ψαχνω καθε μερα τι εγινε  και η ψυχη μου αδειαζει, σιγη παντου ,κανεις πια δεν φωναζει για την  ανεχεια  για  το μελον μας των παιδιων ολου του κοσμου; κανεις μα κανεις δεν φταιει αληθεια ποιος να φταιει ποιος, μαλον εμεις και μονο διοτη, οι πολιτικαντηδες και οι  συνδηκαλησταραδες πετυχαν διανα τον στοχο, και ο στοχος ειναι η σημερινη καταντια,για να θυμηθουμε με νοσταλγια τι ειχαμε τοτε..

 To pony

 MINION

 Mπακαλικο------------Super-market...

Τωρα .......

Σκαραμαγκας ναυπηγηση πλοιων  τοτε.

Ελληνικό φορτηγό πλοίο «Τζον Μίχαλος» του 1970,

Χίος-καταχωρηθεί "SD-14" πρότυπο τύπου πολλαπλών φορτηγό πλοίο "John Μίχαλος» (9.074 κόρων, που χτίστηκε το 1970 από τα Ελληνικά Ναυπηγεία, Σκαραμαγκά), που ανήκει NG Λιβανού Maritime Co., στο Μίνα Σαλμάν Pier, το Μπαχρέιν, τον Ιούλιο του 1972. Σύμφωνα με Shipspotting.com είχε τις ακόλουθες μεταγενέστερες αλλαγές όνομα: «Περιπέτεια Θάλασσας» (1987), Σαμ Hae (1993), "Ku Ryong" (1997), "Sam Hai 1" (2001) και "Σαμ Hai» (2009, της Βόρειας Κορέας).

To 1957 ο Σταυρος αξαγορασε απο το Ελληνικο δημοσιο την εκταση Σκαραμαγκα και τις εγκαταστασεις, στην δεκαετια το 1970 ηταν η μεγαλυτερη ναυπηγηγικη της Μεσογειου,κατασκευαζε και πλοια  SD14 με προσωπικο γυρο στους 5000..

ο Αριστοτελης Ωνασης αγορασε απο το Ελληνικο δημοσιο το προνομιο των ελληνικον αεροπορικων συγκοινωνιων και ιδρυσε την Ο.Α,ολυμπιακη αεροπορια,παραλληλα ,το μεγαλυτερο στολο στο εμπορικο ναυτικο, το Ωνασειο  καρδιοχειρουργικο κεντρο,και αλα πολλα..

KOSMOS SEA: ΩΝΑΣΗΣ: Ω Ν Α Σ Η Σ.. Εξαιρετικό παράδειγμα του πως η ιστορία κάνει κύκλους αποτελεί το ιστορικό βίντεο που δείχνει τους Γερμανούς εργάτε...

Κωστας Λιαμος
Ο Κώστας Μ. Λαιμός, λιγότερο μοντέρνος από τον Ωνάση ή τον Νιάρχο, θεωρείτο ωστόσο ένας από τους 'Χρυσούς Έλληνες' της μεταπολεμικής άνθισης της ναυτιλίας 

Καλλιμανοπουλος  Hellenic lines  αλο ενα θηριο της ναυτιλιας 

 Μανώλης Κουλουκουντής 

Μηνά Ρεθύμνης   οι κασιωτες με  μεγαλο στολο

Σταυρος Λιβανος......

Γουλανδρης........

ΧΑΝΔΡΗΣ........

Γιαννης Λατσης Ο τελευταιος Ελληνας μεγιστανας
Σιγουρα ειναι πολλοι , ολοι εδωσαν κι αλοι πηραν 

   καντε κλικ στον συνδεσμο[να δειτε σχετικα]KOSMOS 

Γιάννης Λάτσης: Ένας από του μεγαλύτερους

αυτοδημιούργητους επιχειρηματίες της μεταπολεμικής Ελλάδας

Ο Γιάννης Λάτσης γεννήθηκε στο Κατάκολο Ηλείας το 1910. Ξεκίνησε από μικρός τη ναυτιλιακή καριέρα του. Συνεργάστηκε με τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας για την μεταφορά πετρελαίου. Χαρακτηριστικό είναι ότι για το χτίσιμο της περιουσίας του στηρίχτηκε πολύ στους ισχυρούς φίλους του με τους οποίους είχε συνάψει φιλική σχέση.Το 1969 ίδρυσε την Πετρόλα Ελλάς ενώ το 1972 αγόρασε έκταση 1.770 στρεμμάτων στην Ελευσίνα για να κατασκευάσει διυλιστήρια. Το 1980 αγόρασε την Bank de Depots από την οικογένεια Ωνάση. Επίσης, είχε στην κατοχή του μέχρι το θάνατο του την επιτυχημένη τράπεζα EFG Eurobank Ergasias. Το 1970 ίδρυσε το το Ίδρυμα Υποτροφιών Ι.Σ. Λάτσης και το 1990 το Ίδρυμα Αποκαταστάσεως Ομογενών εξ Αλβανίας.

Ο πιο μεγάλος από τους μεγάλους, αυτοδημιούργητους κοσμοπολίτες επιχειρηματίες της μεταπολεμικής Ελλάδας που δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του. Ο Γιάννης Λάτσης παίθανε σε ηλικία σε ηλικία 93 ετών, αφήνοντας παρακαταθήκη μια τεράστια περιουσία, ένα πάμπλουτο Ιδρυμα με το όνομά του και μια μυθική διαδρομή από το φτωχικό Κατάκολο της Ηλείας στις αρχές του περασμένου αιώνα ως τα παλάτια της Σαουδικής Αραβίας τη δεκαετία του '70 και τις συνάξεις κορυφαίων πολιτικών ηγετών της Δύσης τη δεκαετία του '90. Ο θρύλος του Γιάννη Λάτση ανήκει πια στην Ιστορία, η οποία σίγουρα θα δυσκολευθεί να ερμηνεύσει την πορεία του. Τον θρίαμβο ενός ανθρώπου που με μόνο πραγματικό εφόδιο το πτυχίο της Εμπορικής Σχολής, καταπιάστηκε τόσο αποτελεσματικά με τόσο πολλά στη ζωή του, για να μη χάσει ούτε μία από τις άπειρες μάχες που έδωσε και να υποκύψει τελικά μόνο στη θεία φύση, στον Θεό που πίστευε και που πολλοί ώρες ώρες νόμιζαν ότι τον ονόμαζε κέρδος.

Δύσκολα μπορεί να συγκριθεί το ασυναγώνιστο κοφτερό επιχειρηματικό πνεύμα του Γιάννη Λάτση, του «Καπετάν Γιάννη» όπως του άρεσε να τον προσφωνούν η βασιλική σαουδαραβική δυναστεία, η βασίλισσα Ελισάβετ, η οικογένεια του Τζορτζ Μπους αλλά και οι χιλιάδες εργάτες και υπάλληλοι της αυτοκρατορίας που δημιούργησε, με την επίσης αστείρευτη επιχειρηματικότητα του Αριστοτέλη Ωνάση και του Σταύρου Νιάρχου. Στο πέρασμά του όλοι παραμέριζαν, του έβγαζαν το καπέλο. «Αν ήταν πολιτικός, θα ήταν Μέγας» πιστεύουν μερικοί από τους αμετανόητους θαυμαστές και στενούς συνεργάτες του, οι οποίοι τον θεωρούν «τον κορυφαίο βαλκάνιο πραματευτή του 20ού αιώνα» τονίζοντας την ακαταμάχητη πλευρά της επιχειρηματικής φυσιογνωμίας του, το ασύγκριτο εμπορικό του δαιμόνιο.

Η χρυσή δεκαετία του '50

Ο Γιάννης Λάτσης έγινε αλλά δεν ήταν εφοπλιστής με την παραδοσιακή έννοια του όρου, αν και η «Νεράιδα» του, το πλοίο με το οποίο τη δεκαετία του '50 εγκαινίασε δρομολόγια στον Αργοσαρωνικό εξυπηρετώντας και τις ανάγκες μιας κινηματογραφικής ταινίας με τη Σοφία Λόρεν, αποδείχθηκε χρυσή. Απέκτησε επίσης δεξαμενόπλοια και μέσω αυτών επαφές με την Αίγυπτο και τον αραβικό κόσμο, καθώς και επιβατηγά πλοία με τα οποία μετέφερε δεκάδες χιλιάδες μουσουλμάνους από διάφορες χώρες της περιοχής στη Σαουδική Αραβία για προσκύνημα στην ιερή Μέκκα, για να συνδεθεί εμπορικά με έναν κόσμο που είχε αρχίσει να αποστρέφεται τις μεγάλες δυνάμεις. Τον ίδιο σκοπό εξυπηρετούσε αργότερα και το δεξαμενόπλοιο «Ελλάς Φως», το μεγαλύτερο του κόσμου, χωρητικότητας άνω των 500.000 τόνων.

Δεξαμενόπλοιο Ελλάς Φώς

 Εμπορος με όλη τη σημασία της λέξεως είναι ο χαρακτηρισμός που ταιριάζει περισσότερο στον ακατάβλητο ως τα βαθιά του γεράματα επιχειρηματία, παρ' όλο που έγινε και βιομήχανος, αγόρασε και αξιοποίησε δεκάδες πανάκριβα ακίνητα στο Λονδίνο, στο Μόντε Κάρλο και στη Γενεύη και δεν δίστασε, χωρίς να έχει τις γνώσεις, να γίνει επίσης εργολάβος-κατασκευαστής, αντλώντας από αυτή τη δραστηριότητα στη Μέση Ανατολή τεράστια κέρδη. Η φήμη του στη Σαουδική Αραβία, όπου έχτισε ένα μεγάλο κομμάτι της υποδομής της σημερινής Τζέντα, εξακολουθεί να συναγωνίζεται εκείνη των ισχυρότερων ανθρώπων των διεθνών μπίζνες. Ακόμη και σήμερα, σχεδόν είκοσι χρόνια από τότε που μεταβίβασε το 50% του μεγαλύτερου διυλιστηρίου πετρελαίου της χώρας στη σημερινή πανίσχυρη Aramco, η δυναστεία των Σαούντ αναθέτει σε εταιρεία του στην Ελευσίνα τη φύλαξη, τις επισκευές και τις μετασκευές των γιοτ της.

Επιχειρηματίας - διπλωμάτης

Παρ' ότι φύση κλειστή και καθόλου κοσμική, ο Γιάννης Λάτσης είχε το χάρισμα να κάνει πάντα ό,τι έπρεπε για να κερδίζει την ίδια στιγμή - μαζί με τα αναγκαία συμβόλαια και την απαραίτητη ανοχή - την εμπιστοσύνη βασιλιάδων, προέδρων και πρωθυπουργών χωρών που έμοιαζαν από άλλον πλανήτη, όπως η Αίγυπτος και η Βρετανία, η Λιβύη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Σαουδική Αραβία και η Ελλάδα. Ουδέποτε η Ελλάδα ανέδειξε επιχειρηματία-διπλωμάτη του δικού του βεληνεκούς, ικανού να ανοίγει τις πόρτες ακόμη και των πιο εθνικιστικών και «κλειστών» χριστιανικών και, κυρίως, μουσουλμανικών κρατών. Ο Γιάννης Λάτσης ήταν η προσωποποίηση της παγκοσμιοποίησης. Τίποτε δεν ήταν γι' αυτόν απροσπέλαστο.

Ηδη από τα 19 του χρόνια, στα τέλη της δεκαετίας του '20, στην ίδια τη γενέτειρά του, το καμάρι της πολυμελούς οικογένειας του Βορειοηπειρώτη την καταγωγή Σπύρου Λάτση είχε σαρώσει με επαναστατικό τρόπο τις παραδόσεις και τους άγραφους κανόνες υποταγής στους ισχυρούς. Δεν είχε συμπληρώσει ακόμη τα είκοσι όταν σήκωσε επιβλητικά το ανάστημά του στο εμπορικότατο λιμάνι του Κατάκολου της Ηλείας, κερδίζοντας την εκτίμηση των παραγωγών και εκτοπίζοντας τους προύχοντες της εποχής. Παίζοντας αριστοτεχνικά με τις τιμές και αλλάζοντας τους όρους του εμπορίου αναδείχθηκε ο μεγαλύτερος εξαγωγέας σταφίδας της περιοχής. Είχε από τότε τη διορατικότητα και ανελάμβανε το ρίσκο να αποθηκεύει εμπορεύματα για όταν θα ανέβαιναν οι τιμές, πολιτική που τη δεκαετία του '70 θα οδηγούσε σε συσσώρευση εκπληκτικού πλούτου, όταν τα πλοία του φορτωμένα πετρέλαιο αγκυροβολούσαν στην Ελευσίνα και σε άλλα λιμάνια του κόσμου περιμένοντας να ανέβουν οι τιμές.

Το διυλιστήριο της Πετρόλα

Εμπορικός και δη εξαγωγικός ήταν για πολλά χρόνια και ο βασικός σκοπός του διυλιστηρίου της Πετρόλα Ελλάς που με τα κέρδη από τη Σαουδική Αραβία ίδρυσε το 1969 και έθεσε σε λειτουργία το 1972 στην Ελευσίνα, μεσούσης της δικτατορίας, καταλαμβάνοντας 1.770 στρέμματα. Τεράστια ήταν τα κέρδη από την εμπορία αργού πετρελαίου και καυσίμων τις περιόδους των μεγάλων διακυμάνσεων των τιμών. Ακόμη και σήμερα οι μεγάλοι αποθηκευτικοί χώροι είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της Πετρόλα, η οποία την τελευταία δεκαετία είχε έσοδα 7,4 δισ. ευρώ.

Το εμπόριο του χρήματος άλλωστε είναι και η τελευταία μεγάλη επεκτατική κίνηση της αυτοκρατορίας που άρχισε την εξαγορά τραπεζών από τη Γενεύη το 1980 με την Bank de Depots και οδήγησε και στη δημιουργία της σημερινής EFG Eurobank Ergasias συμμαχώντας με τον μεγαλύτερο ευρωπαίο έμπορο χρήματος, την Deutsche Bank.

Διυλιστήριο της Πετρόλα

 Οι πηγές της έμπνευσής του

Από τα νεανικά του χρόνια, λένε όσοι τον θυμούνται να εξιστορεί σε κλειστό περιβάλλον την πορεία του, διαψεύδοντας μύθους και μύθους που ήθελε να τον συνοδεύουν, συνειδητοποίησε ότι κάθε επιτυχία μπορεί να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος αν δεν τη διαδέχεται κάποια άλλη. Βενιζελικός στα νιάτα του, υιοθέτησε την αρχή «οι πολιτικοί τη δουλειά τους και εμείς τη δική μας», συντασσόμενος άλλοτε με τα πιο φιλελεύθερα και άλλοτε με τα πιο ακραία καθεστώτα εντός και εκτός της χώρας.

Η θάλασσα μαζί με τον οικονομικό κοσμοπολιτισμό και τον συγκεντρωτισμό που απέπνεε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν οι πηγές της έμπνευσής του. Οχι για να γίνει εφοπλιστής αλλά έμπορος που μεταφέρει και πουλάει «όλα τα καλά του κόσμου όπου γης». Ο απίστευτα πολυσχιδής Μποδοσάκης και οι μεγαλέμποροι της Διασποράς του 19ου αιώνα έμελλε να αποδειχθούν έμποροι χαμηλού βεληνεκούς μπροστά στο εύρος των εμπορικών δραστηριοτήτων που ανέπτυξε ο Γιάννης Λάτσης.

Ο «λευκός» και ο «μαύρος» χρυσός

Σταφίδα, καπνός, βαμβάκια τις χρονιές που ισοδυναμούσαν με «λευκό χρυσό», άλλα αγροτικά, δεκάδες βιομηχανικά προϊόντα με αποκορύφωμα τον «μαύρο χρυσό» και βεβαίως το χρήμα, μετά την ίδρυση και απόκτηση τραπεζών, είναι μερικά από τα προϊόντα που οδήγησαν στη δημιουργία της οικονομικής αυτοκρατορίας του, τη σημερινή αξία της οποίας άλλοι τοποθετούν στα 5,4 δισ. δολάρια και άλλοι ανεβάζουν στα 12 δισ. δολάρια αλλά δεν θα μάθουμε, στην πραγματικότητα, ποτέ. Το αμερικανικό περιοδικό «Forbes» τον έχει τοποθετήσει στην 101η θέση ανάμεσα στους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Οποια και αν είναι η αλήθεια, ο Σπύρος, η Μαριάννα και η Μαργαρίτα, τα τρία παιδιά του από τον ευτυχή γάμο του με την αρχόντισσα υφασμάτων του Πύργου κυρία Εριέττα Τσουκαλά, του χάρισαν εννέα εγγόνια, ένα από τα οποία φέρει το όνομά του.

Ο Κυπαρισσιακός Κόλπος μπροστά από το γραφικό Κατάκολο της Ηλείας έγινε η αφετηρία του για κατακτήσεις στους μεγάλους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους που είχαν ως άξονες την Αραβική Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο. Ανθρωπος της «παλαιάς σχολής» που δεν παρίστανε κάποιον άλλον από αυτό που πραγματικά ήταν και συνειδητά καταργούσε το πρωτόκολλο ακόμη και των Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ, παρέπεμπε σε έναν γλαφυρό καραβοκύρη-πραματευτή ενός παραμυθένιου κόσμου που όλα τα πουλούσε και όλα τα αγόραζε σε καλές τιμές, έτοιμο πάντα να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, πρωτίστως όταν τον καλούσε η πατρώα γη. Γι' αυτούς τους λόγους ακόμη και όταν τον βράβευαν για το εκτεταμένο φιλανθρωπικό του έργο ήθελε να τον λένε «Καπετάν Γιάννη». Ηταν ο Αριστοφάνης των ελληνικών μπίζνες την περίοδο της πρώιμης παγκοσμιοποίησης.



πηγή
πηγή

Με τοσο πλουτο η πατριδα μας  και να ειναι χρεοκοπημενη και
 με την μεγαλυτερη ανεργια στην ιστορια της;;

ΕΛΣΤΑΤ: Στο 26,6% η ανεργία στην Ελλάδα στο β' τρίμηνο του 2014

Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ ο παππούς θα πρέπει να
 δουλεύει ακόμα και στα... 70 του;

Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές. Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και γι' αυτό προωθούν την... υπογεννητικότητα.

Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;

Επειδή αυτός δεν θέλει ν' ανήκει στον θίασο των 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις "άγιες οικογένειες" του τόπου.
Έτσι, στο θέατρο που λέγεται... Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν από τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι... θεατρίνοι.

Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά;

Επειδή είναι υπεύθυνοι για τον κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ, για την κάθε ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ. Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες σ' αυτόν τον τόπο.
Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη.
Πηγή: http://oladeka.blogspot.com/2013/10/blog-post_4874.html#ixzz3UBJjJMQw

Παντος  για ολα νομιζω οτι φταινε  μονο αυτοι............